Alotropowa odmiana tlenu - ozon co to jest - wzór

Odmiana tlenu o trójatomowych cząsteczkach

(składająca się z trójatomowych cząsteczek), istniejąca pod nawą  ozon, tritlen, trójtlen (wzór chemiczny ozonu to O3), posiada silne właściwości aseptyczne. Trzeci atom tlenu sprawia, że ozon w przeciwieństwie do dwuatomowej cząsteczki tlenu jest silnym utleniaczem fotochemicznym. Dzięki tym swoim wyjątkowym właściwościom, ozon w górnej warstwie atmosfery tzw. stratosferze, absorbuje promieniowanie nadfioletowe. Tym samym chroni powierzchnię ziemi przed promieniowaniem UV.

Dobrze rozpuszcza się w wodzie, dlatego wykorzystywany jest do wyjaławiania wody pitnej (ozonowanie wody pitnej), zaś ozonowanie wody basenowej pozwala na ograniczenie dawki chloru do ilości minimalnych. W technologiach uzdatniania wody stosuje się dwie metody wytwarzania ozonu: przy zastosowaniu generatorów ozonu, oraz drugą przy wykorzystaniu promieni UV (lampy UV). Ozon (ozein) został odkryty w 1840 roku, nazwę swoją otrzymał od greckiego słowa ''ozein" , co w tłumaczeniu oznacza "zapach". Jego zdolność do dezynfekcji zanieczyszczonej wody, została określona w 1886 roku, zaś w 1915 roku w Europie działało już około 49 dużych instalacji ozonowania wody. Współcześnie znany nam ozonator, zbudowali Niemieccy inżynierowie w 1957 roku.

Dzięki swojej obsesji na punkcie czystości, pierwszy na świecie generator ozonu zaprojektował oraz opatentował w 1886 roku Nikola Tesla, genialny twórca oraz wynalazca min. prądu zmiennego. Kilka lat później powstała Tesla Ozone Company, która rozpoczęła produkcję na szeroką skalę, urządzeń do generowania ozonu do celów medycznych.

Obecnie ze względu na możliwość ograniczenia ilości tworzących się produktów ubocznych w standardowej dezynfekcji, znacznie wzrosło zainteresowanie wykorzystania ozonu w tego typu instalacjach.